Paź 30

Leptailurus serval

Dodano w kategorii: Dzikie koty

Leptailurus serval. Kot zaliczany do rzędu drapieżców zamieszkujący przede wszystkim Afrykę, a ściślej tereny znajdujące się na południe od Sahary. Najbardziej satysfakcjonują go miejsca wilgotne z zapasem bujnej trawy znajdujące się w sąsiedztwie wód słodkich. Nie jest gatunkiem żyjącym w tropikalnych lasach oraz na pustyniach. Kiedyś zamieszkiwał także okolice gór Atlas. Z wyglądu serwal bardzo przypomina geparda. Ma smukłą sylwetkę i długie nogi. Jego sierść koloru jasnożółtego pokryta czarnymi cętkami jest kolejną analogią do cech geparda. Długość jego ciała wynosi od 60 do 100 cm. Samice gatunku są z reguły mniejsze od samców. Obdarowany długimi kończynami wykazuje zdolności wspaniałego skoczka. Przydatne są także do celów badawczych, kiedy serwal poluję na upatrzoną zwierzyną zaczajony wśród traw. W jego głównym menu znajdują się zające, wiewiórki, węże, jaszczurki oraz ptaki. Łowami zajmuje się zwykle w nocy lecz kiedy wymaga tego sytuacja potrafi przystosować się także do innej pory. Najważniejszym zmysłem dla tego kota jest słuch niezastąpiony względem żadnej innej predyspozycji. Uchodzi za gatunek łatwo oswajalny.

Tagi: , , , ,

Paź 25

Panthera tigris

Dodano w kategorii: Dzikie koty

Panthera tigris. Tygrys jest jednym z największych drapieżników żyjących na lądzie. Jest ssakiem łożyskowym z rodziny dużych kotów. Uchodzi za samotnika. Jest doskonałym skoczkiem i pływakiem. W Indiach uważane są za zwierzęta święte i dlatego właśnie tam znaleźć można największą populację dziko żyjących osobników. Samce tego gatunku mogą przekraczać masę ciała równą 300 kg przy długości 3 m. Jednak ich wielkość uzależniona jest od obszaru który zamieszkują (im niżej tym są mniejsze). Tygrys posiada znakomicie rozwinięty zmysł słuchu. Potrafią wyłowić dźwięki o częstotliwości od 200 Hz do 100 kHz. Niebywałą zaletą jest umiejętność rozpoznawania innych zwierząt właśnie przez wydawane poprzez nie odgłosy. Byłoby już za dużym komfortem posiadanie nieskazitelnego węchu. Powonienie u tygrysów jest o wiele słabsze od węchu psów. Aby wzmocnić zapach w receptorach zwierzęta otwierają pysk i wysuwają język. Specyficznym atrybutem panthera tigris jest wzrok, który daje możliwość sześciokrotnie lepszej widoczności – w nocy, od człowieka. Głos ryku wydawanego przez osobnika słyszalny jest z odległości 3 km. Dawniej można go było spotkać w całej Azji. Obecnie tylko w południowej i wschodniej, na wschodzie Rosji i na Sumatrze. Upodobał sobie wiecznie zielone lasy tropikalne oraz zbocza Himalajów i tajgę syberyjską. Dla tygrysów ważny jest dostęp do wody, wysoka roślinność oraz duża ilość ssaków kopytnych.

Tagi: , , , ,

Paź 21

Felis silvestris

Dodano w kategorii: Dzikie koty

Felis silvestris.Przedstawiciel gatunku należący do rodzaju kotów małych, wydających pomruki i różniących się budową kości krtani i oczu. Zidentyfikowany po raz pierwszy przez Karola Linneusza w 1758 roku. Nazwany jednak dopiero w roku 1775 przez niemieckiego przyrodnika i obserwatora natury Schrebera. Żbiki dzieli się na trzy grupy: Felis silvestris silvestris (żbik europejski), Felis silvestris lybica (kot nubijski) i Felis silvestris ornata (kot stepowy). Podstawowym pokarmem tych zwierząt są małe ssaki, gryzonie, ptaki i ryby. Nie pogardzą jednak również żabami, małymi jelonkami a kiedy to konieczne także owadami. Dorosły osobnik osiąga do 90 cm długości. Jego ogon nie przekracza zwykle 40 cm a waga waha się w granicach 4 – 10 kg. Żbiki posiadają gęstą i długą sierść o żółtoszarawym ubarwieniu pokrytym prążkami. Na tylnych kończynach można odnaleźć czarne plamy. Jeżeli chcielibyście podziwiać te zwierzęta z bliska najlepiej jest wybrać się na Kaukaz bądź do Azji Mniejszej. Ulubionymi miejscami kotów są lasy górskie lub skraje kompleksów drzewnych. Żbiki są gatunkiem żyjącym także na obszarze naszego kraju. Prawdopodobnie w Karpatach żyje około 200 okazów.

Tagi: , , , , ,

Paź 20

Panthera pardus

Dodano w kategorii: Dzikie koty

Panthera pardus. Średnia wielkość, okrągłe uszy i krótki pysk. Tak właśnie prezentuje się lampart – czwarty pod względem rozmiarów kot. Posiada błyszczącą sierść przeplatającą się, na grzbiecie i po bokach, z ciemnymi plamami. Plamki tworzą charakterystyczny wzór nazywany rozetką pustą w środku. Jest to istotny parametr pomagający określić różnicę między lampartem a jaguarem. Na świece spotykane są także czarno ubarwione osobniki tego gatunku, które wcześniej uważane były na odmienny szczep. Prowadzą nocny tryb życia. Gdy zajdzie słońce polują na zwierzynę a za dnia odpoczywają. Można je wtedy ujrzeć rozłożone na gałęziach drzew. Lamparty egzystują w samotności starając się unikać ludzi. Zwierzęta te są niespotykanie szybkie i zwinne. Potrafią wykonywać skoki na odległość 6 – 8 m lecz szybko się męczą. Lubują się z zdobywaniu pokarmu żyjącego i obcującego na łonie natury, tzw. dzikiego. Jednak zmuszane są czasem do łowów w gospodarstwach bądź pastwiskach. Lamparty zamieszkują tereny Afryki (z wyjątkiem pustyń) oraz wilgotne lasy i tereny górzyste środkowej Azji.

Tagi: , , , ,

Paź 18

Dzikie koty

Dodano w kategorii: Dzikie koty

Wielkie i małe koty. Koty są zwierzętami uzbrojonymi w tnąco – kruszące kły. Dobrze rozwinięte zmysły, zwłaszcza wzrok i słuch, są ich największym atutem przygotowanym na zgubę ofiar. Te dzikie stworzenia charakteryzują się miękkim owłosieniem, zmiennym kolorem sierści często pokrytej plamami, pręgami lub cętkami. Oczy, a dokładniej siatkówka zwierząt należących do rodziny kotowatych jest niesamowicie wrażliwa a warstwa guaninową, którą jest pokryta wywołuje „świecenie” oczu pod działaniem światła. Koty zamieszkują wszystkie kontynenty z wyjątkiem Australii i Antarktydy. Każdy z nich posiada odmienny talent, pomagający przetrwać. Niektóre prowadzą dzienny bądź nocny tryb życia, inne wspinają się na drzewa. Popisową sztuczką kolejnych są szybkie biegi. Z reguły prowadzą samotny żywot, raczej rzadko można je spotkać w większych grupach. W związku z typową budową kości gnykowych u podstawy języka, wielkie koty nie mruczą, mogą „jedynie” ryczeć. Rozwój epihyoideum został zastąpiony, w trakcie dorastania, cienkim wiązadłem łączącym język z trzonem czaszki.

Tagi: , , , ,

« Poprzednie wpisy

O Serwisie

Copyright © 2010 - 2017 r, dziennikiafrykanskie.pl